روش های معمول عملیات حرارتی مورد استفاده برای آلیاژهای تیتانیوم، بازپخت، محلول و عملیات پیری است. بازپخت برای همه انواع آلیاژهای تیتانیوم مناسب است، عمدتا برای به دست آوردن بهترین خواص مکانیکی، حذف تنش، بهبود انعطاف پذیری و تثبیت ساختار. محلول جامد و درمان پیری ابزار اصلی تقویت آلیاژهای تیتانیوم است.
1. بازپخت تسکین استرس:
دمای بازپخت 100-250 درجه کمتر از دمای تبلور مجدد است.
هدف از بین بردن یا کاهش استرس داخلی است که در حین پردازش ایجاد می شود و از تغییر شکل جلوگیری و کاهش می دهد. زمان مورد نیاز به اندازه مقطع قطعه کار، تاریخچه ماشینکاری آن و درجه کاهش تنش مورد نیاز بستگی دارد.
2. بازپخت کامل: همچنین به عنوان:بازپخت تبلور مجدد
دمای بازپخت نزدیک به دمای تبلور مجدد و نقطه تبدیل است. تبلور مجدد عمدتاً در طول فرآیند بازپخت رخ می دهد و دما بالاتر از دمای تبلور مجدد آلیاژ است.
هدف کاهش سختی، بهبود انعطاف پذیری، تثبیت ساختار و بهبود عملکرد پردازش است. نوع، دما و روش خنک‌کاری آنیل در بین انواع مختلف آلیاژهای تیتانیوم متفاوت است.
3. آنیل دوبل
این شامل دو بازپخت در دمای بالا و دمای پایین و خنک کننده هوا پس از آنیل است. دمای بالا 20-160 درجه زیر نقطه تبدیل و دمای پایین 300-500 درجه زیر نقطه تبدیل فاز است. هدف بهبود انعطاف پذیری، چقرمگی شکست و ساختار پایدار آلیاژ است
4. بازپخت همدما
شکل ویژه آنیل دوبل به این صورت است که ابتدا تا 20-160 درجه زیر نقطه انتقال حرارت داده می‌شود، سپس برای عایق‌سازی به کوره‌ای با دمای پایین ({3}} درجه) منتقل می‌شود و سپس با هوا خنک می‌شود. درجه حرارت.
برای آلیاژهای تیتانیوم با محتوای بالای عناصر تثبیت کننده مناسب است و از خنک کننده آهسته برای تجزیه کامل فاز استفاده می کند. هدف به دست آوردن یک سازمان پایدار است.
5. درمان محلول جامد
بالاتر از دمای تبدیل ناحیه + دو فاز و 28-83 درجه زیر نقطه تبدیل گرم می شود. در شرایط خاص، می توان آن را در بالای نقطه تبدیل گرم کرد و سپس خاموش کرد. هدف به دست آوردن نسبت بالایی از فاز بتای فراپایدار با افزایش سن است.
6. درمان پیری
معمولاً بین 425-650 درجه گرم می شود. دمای پیری و زمان پیری را می توان بر اساس منحنی سخت شدن سن تعیین کرد. هدف این است که تجزیه یا رسوب فاز ناپایدار را تقویت کند و در نتیجه استحکام آلیاژ را بهبود بخشد.
